Πάντοτε κυριαρχεί το πρόσωπο της Θεοτόκου στην ζωή της Εκκλησίας μας. Ενός ανθρώπου που έζησε στη γη που ζούμε, με τα ανθρώπινα χαρακτηριστικά κάθε γυναίκας, ή οποία βέβαια ξεχώριζε για την αρετή Της, την αγνότητα Της, την αγιότητα Της πάνω από κάθε άγιο/α.
Από τριών ετών προσφέρεται στα Άγια των Αγίων, και προετοιμάζεται ώστε, δια Πνεύματος Αγίου, να επιλεχθεί και να γίνει η μητέρα του Ιησού. Χρόνια τριαντατρία έζησε την παρουσία του Χριστού στη γη.Και δέκα χρόνια, μετά την Σταύρωση Του, έχοντας την φροντίδα του Αγίου Ιωάννου του Θεολόγου, καθημερινώς ετοιμαζόταν για την αιώνια ζωή. 59 ετών κοιμήθηκε.
Ειδοποιήθηκε από άγγελο Κυρίου για την Κοίμηση Της. Ετοίμασε τα νεκρώσιμα της, ενημέρωσε για το μεγάλο γεγονός τους γείτονες και δικούς της ανθρώπους, και ετοιμάστηκε στην κλίνη της. Σύννεφο μετέφερε, από διαφορετικές τοποθεσίες. θαυματουργικά, τους αποστόλους, μπροστά στο κρεββάτι Της. Κατήλθε εκ του Ουρανού ο ίδιος ο Χριστός με τα ουράνια τάγματα και παρέλαβε την ψυχή της Παναγίας μας, χωρίς να περάσει τα τελώνια. Μετά από τρείς ημέρες, μετά την ταφή Της, στην Γεσθημανή, έγινε και η μετάστασις του σώματος Της εις τους ουρανούς. Και τοποθετήθηκε δια παντός εις τα δεξιά του Θεού και Πατρός.
Κοιμήθηκε λοιπόν η θεοτόκος. Δεν τυραννήθηκε η ψυχή Της, ούτε έλιωσε το σώμα Της, καθώς ψυχή και σώμα ανέβηκαν εις τους Ουρανούς. Από τότε ως σήμερα, παραμένει στο καθήκον Της, αδιάλειπτα, να ικετεύει για όλο τον κόσμο και τον καθένα μας ξεχωριστά.
Ας νοιώσουμε την πανάγια ζωή Της, ας Την μιμηθούμε, έστω στο απειροελάχιστο. Νυχθημερόν να την ευλαβούμαστε και να υπακούουμε στον Υιό Της και Θεό ημών. Ακούραστα, ανύστακτα.
Και ας ευχηθούμε, δια πρεσβειών Της, να μην βαρύνουμε, ούτε να κοιμηθούμε απο τα νανουρίσματα του διαβόλου, που επιδιώκει τον ολοκληρωτικό εγκλωβισμό μας στις βιοτικές μέριμνες και ηδονές-οδύνες. Υπεραγία Θεοτόκε σώσον ημάς.