Ο χρόνος κάνει τον κύκλο του και το καρναβάλι επανέρχεται στο προσκήνιο. Σερπαντίνες, κομφετί, μασκάρεμα, παρελάσεις αρμάτων. Δήμοι και Πολιτιστικοί Σύλλογοι δραστηριοποιούνται. Πλήθος εκδηλώσεων, που βαπτίζονται παραδοσιακές, αν και ουδέποτε είχαν καμία σχέση με την ελληνοχριστιανική πρακτική. Εκδηλώσεις ειδωλολατρικές που φθάνουν στον Θεό Διόνυσο και διαιωνίζουν προχριστιανικές μνήμες.
Στο Τριώδιο, που εκτυλίσσονται τα δρώμενα των μασκαράδων, ξεθώριασε η αλήθεια ότι εκείνη την περίοδο όλα τα σχετικά γεγονότα έχουν πνευματικό χαρακτήρα.
Πόσοι σκέπτονται έτσι και πόσοι γνωρίζουν στην ουσία τι σημαίνει καρναβάλι.
Η λέξη Καρναβάλι είναι ιταλική και προέρχεται από το carne=κρέας και vale=έχε γειά. Σημαίνει δηλαδή ότι σταματάω να τρώω κρέας, αρχίζει η νηστεία, εγκρατεύομαι και ξεκινά αγώνας με τις συνήθειες του εαυτού μου, αναθεωρώντας την θέση της ύλης στη ζωή μου. Και προχωρώντας παραπέρα, εντάσσω στο καθημερινό μου πρόγραμμα περισσότερη προσευχή και προσοχή, ώστε να αντιλαμβάνομαι πότε λυπώ τον Θεό μου και τον συνάνθρωπο μου, βιώνοντας πνευματικές καταστάσεις που κορυφώνονται στην Ανάσταση του Κυρίου.
Δύσκολες δηλαδή σκέψεις για όσους δεν γνώρισαν την εξομολόγηση και τον αγώνα για ψυχική κάθαρση. Εξυπακούεται και ως άγνωστο ότι η Κυριακή της Αποκριάς που λένε οι περισσότεροι, είναι η Κυριακή της Τυρινής, η τελευταία μέρα κατάλυσης τυριού και συναφή.
Ακολουθεί η Καθαρά Δευτέρα, η αρχή της Αγίας και Μεγάλης Τεσσαρακοστής, η καθ΄αυτού περίοδος αποχής από τροφές, πόσον μάλλον αποχή από τις αμαρτίες-για όσους γνωρίζουν από αμαρτία- και την αποκήρυξη των λογισμών που ενισχύουν την αποχαύνωση και καθιερώνουν το μασκάρεμα της ψυχής με αντιορθόδοξες μεθόδους.